ഫസൽ കൊലാക്കൽ
പുസ്തകത്തിന്റെ ആദ്യ ഭാഗത്ത് ഒരു വികസിത ഇന്ത്യയെ സ്വപ്നം കാണുന്ന തോടപ്പം മാനവിക ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് സമ്പൂർണ്ണ ക്ഷേമരാഷ്ട്രം പടുത്തുയർത്താൻ കഴിയുമെന്ന ശുപാപ്തിവിശ്വാസവും പ്രകടമാക്കുന്നു. സാങ്കേദിക വിദ്യയുടെ പുരോഗതിയെ വികസനത്തിന്റെ ആധാരമായി അദ്ദേഹം കണക്കാക്കുന്നു. പക്ഷെ, വൈദേശിക ശക്തികൾക്കു വേണ്ടി ഇന്ത്യയുടെ രൂപീകരണ ലക്ഷ്യത്തിൽ നിന്നുള്ള വ്യതിചലനത്തെ അൽപം ആശങ്കയോടെ വിലയിരുത്തുന്നു.സാങ്കേദിക വിദ്യയിൽ ചൈനയുടെയും ജപ്പാന്റെയും പുരോഗതിയെ മാതൃകയാക്കണമെന്ന വീക്ഷണത്തെ "ഗ്രാഫിക്കൽ അനാലിസ"ത്തിലൂടെ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഒരു ചെറിയ രാഷ്ട്രമായിട്ടും മലേഷ്യയുടെയും സിംഗപ്പൂരിന്റെയും വളർച്ച ഇന്ത്യ ഇന്ന് എവിടെ എത്തണമെന്ന ചിത്രത്തെ വരച്ചു തീർക്കുന്നു. എന്നിട്ടും യുവ ഇന്ത്യക്കാരിലുള്ള പ്രതീക്ഷ അസ്തമിക്കുന്നില്ലന്നു തീർത്തു പറയുന്നു.
ഇംഗ്ലീഷിൽ എഴുതിയതാണങ്കിലും എല്ലാതരം വായനക്കാരിലും തന്റെ സന്ദേശം എത്തിക്കുക എന്ന നിർബന്ധബുദ്ധിയുള്ളതുപോലെയാണ് വായനാനുഭവം. സാധാരണ കലാമിന്റെ പുസ്തകങ്ങളിൽ കാണുന്ന ഒരു തരം " മോട്ടിവേഷൻ " ഇതിലും പ്രതിഫലിക്കുന്നു. സെന്റൻസുകളുടെ കോർവയിൽ പോലും രണ്ടാളുകൾ ചേർന്നെഴുതിയതാണന്ന് തോന്നുകയില്ല. ലളിതമായി വായിച്ചു തീർക്കാം എന്നതിനപ്പുറം അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന 'ഇന്ത്യൻ ഊർജത്തെ ' ഒന്നുകൂടി കത്തിക്കുന്നതായിരുന്നു വായനാനുഭവം.
